Mar 12, 2008

ကြ်န္ေတာ္...သူမ ႏွင့္ တံခါးတစ္ခ်ပ္

နိဒါန္း

ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ေနပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ေတြ လြင့္ေျမာေနတယ္…..။

အခန္း (၁)

ရုတ္တရက္ ၾကားလိုက္ရတဲ့ တံခါးေခါက္သံႏွင့္အတူ ကြ်န္ေတာ့္ ဘ၀ထဲကို အဲဒီ့ေန႕ကစၿပီး သူမ၀င္ ေရာက္လာ ခဲ့ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ အသာအယာပဲ ၾကည္ျဖဴစြာ တံခါးကို ဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ မည္ သည့္ ေမးခြန္း တစ္ခြန္းမွ မေမးခဲ့သလို…။ သူမကလည္း မည္သည့္ ခြင့္ျပဳခ်က္မွ ကြ်န္ေတာ့္ထံ ေတာင္းဆိုခဲ့ ျခင္းမရွိခဲ့ပါ…။ အနည္းဆံုးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္က “ဘာကိစၥရွိလို႕ပါလဲ ခင္ဗ်ာ” လို႕ေမးသင့္သလို…။ သူမ ဘက္ကလည္း အနည္းဆံုး “၀င္ခြင့္ျပဳပါေနာ္” ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေလာက္ေတာ့ ေျပာခဲ့ၾက သင့္တာေပါ့…။

ဘယ္ေနရာမွာေနမွာလဲ..? ခဏတာ တည္းခိုမွာလား…? အျမဲတမ္း ေနထိုင္မွာလား…? ဘယ္ေတာ့ ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားမွာလဲ…? ထားလိုက္ပါ…။ေမးခြန္းေတြဟာ အျမဲတမ္းမလိုအပ္ပါဘူး…။ ခဏတာပဲ ေနထိုင္ေနထိုင္။ တစ္သက္စာပဲ ခုိနားခိုနား…။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီ့တံခါး တစ္ခ်က္ကို သူမအတြက္ ဖြင့္ေပးခဲ့ၿပီးပါၿပီ…။ ေနာက္တစ္ခုက….။ သူမ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ထဲကို စတင္ ၀င္လာတဲ့ ေန႕ကတည္းကစၿပီး အဲဒီ့တံခါးကို ကြ်န္ေတာ္ အခုခ်ိန္ထိ ျပန္မပိတ္ခဲ့ပါဘူး…။ သူမအလို ရွိေသာအခ်ိန္တြင္ အလိုရွိေသာ ေနရာသို႕ ျပန္လည္ထြက္ခြာ သြားႏုိင္ေအာင္ေပါ့….။ မလိုပါဘူး…။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခြင့္ေတာင္း စရာလည္း မလိုပါဘူး…။ ႏွဳတ္ဆက္စရာလည္း မလိုပါဘူး….။ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္ ႏိုင္ပါတယ္….။ ဘ၀ဆိုတာ ဆံုေတြ႕ၿပီးရင္ ခြဲခြာရမွာပဲေလ....။

အခန္း (၂)

ကြ်န္ေတာ္ သူမေပးေသာ “အခ်စ္” ဟုေခၚသည့္ သစ္သီးတစ္လံုးကို ခြဲၾကည့္လုိက္တယ္…။ အထဲမွာ မေသခ်ာမွဳ ေတြ…။ အတိတ္ရဲ႕ နာၾကည္းမွဳေတြ…။ အေပါစား ကတိစကားေတြြ….။ သမန္ကာရွန္ကာ သစၥာတရားေတြ….။ စြန္႕ပစ္ခံထားရတဲ့ နားလည္မွဳေတြ…။ ပုပ္သိုးေနတဲ့ သံသယေတြ….။ လြဲမွားေနတဲ့ အတၱတရားေတြနဲ႕…။ သူမရဲ႕ အတိတ္က ညီွေစာ္နံေနတဲ့ ခ်စ္တင္းေႏွာခန္း ေတြပဲပါတယ္…။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရြံရွာ သြားမိပါတယ္…။ ဒီသစ္သီးတစ္လံုး အတြက္ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ တန္ဖိုးတစ္ခု…။ ခံစားခ်က္ တစ္စံုတစ္ရာ….။ အိပ္မက္ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕…။ ကဗ်ာ အပိုင္းအစ အနည္းအငယ္…။ ဘ၀တစ္ခုစာ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႕...။ မ်က္စိ တစ္မွိတ္စာ အနမ္းေတြဟာ ထိုသစ္သီးနဲ႕အတူ အားလံုး “ေနာင္တ” ဆိုတဲ့ အမွိဳက္ ျခင္းတစ္ခုထဲကို ေရာက္ရွိ သြားပါတယ္…။

ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အခ်စ္သစ္သီး တစ္လံုးထဲမွာ….။ ပန္းႏုေရာင္ ပါးျပင္တစ္ခု ပါတယ္…။ သာယာၿငိမ့္ေညာင္းတဲ့ သံစဥ္ေတြပါတယ္…။ မကုန္ခမ္းႏုိင္တဲ့ အိပ္မက္ေတြပါတယ္…။ ညေနဆည္း ဆာရဲ႕ အလွေတြပါတယ္…။ ထာ၀စဥ္ စီဆင္းေနတဲ့ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မွဳေတြပါတယ္…။ တစ္သက္ စားမကုန္တဲ့ ေမတၱာတရားနဲ႕ ျမတ္ႏုိးျခင္းေတြ ပါတယ္….။ ထိုသစ္သီး ျဖစ္ထြန္းရာ သစ္ပင္ဟာလည္း…. တည္ၿငိမ္ျခင္း အကုိင္းအခက္ေတြနဲ႕ စည္ပင္တယ္…။ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း သစ္ရြက္ေတြနဲ႕ ခိုနားသူအား အရိပ္ေပးတယ္….။ ေလာကဓံ ေလျပင္းေတြကေန ကာကြယ္ေပးတယ္…။ ေသာက ဆိုတဲ့ ေလာင္ျမိဳက္ျခင္းေတြကေန တားဆီး ေပးတယ္…။ ၿပီးေတာ့…။ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ဆိုတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြ ကိုလည္း ပြင့္ဖူးေစတယ္….။

အခန္း (၃)

တစ္လွမ္းျခင္း ထြက္ခြာသြားမည္ဟု ယံုၾကည္ထားခဲ့ဖူးေသာ ေျခလွမ္းမ်ားသည္ တကယ္တမ္းထြက္ခြာ သြားေသာအခါတြင္ မယံုၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ သြက္လက္လြန္းလွပါေပသည္…။ တကယ္တမ္းဆို ကြ်န္ ေတာ္ အိပ္မက္က မႏုိးခင္ သူမထြက္ခြာ သြားသင့္ပါတယ္…။ ႏွဳတ္ဆက္ျခင္း လက္ျပျခင္းတို႕ကို မျပဳလုပ္မဲ့ အတူတူ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဆက္လက္ အိပ္စက္ေနေစသင့္ပါတယ္္…။ ေက်းဇူးျပဳေရြ႕ “ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္” ဆိုတဲ့ စကားကို မေျပာပါနဲ႕ မိန္းကေလးရယ္…။ ထြက္ခြာသြားေနတဲ့ မင္းရဲ႕ေက်ာျပင္ကုိ ၾကည့္ေနရတာဟာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ေၾကကြဲစရာ အေကာင္းဆံုး ေန၀င္ခ်ိန္တစ္ခုကို ျမင္ေတြ႕ေန ရသလိုပါပဲ….။ တစ္ဘ၀စာ အျမဲသတိရေနမွာပါ…။ မင္းရဲ႕ ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းတိုင္းမွာ ငါဟာမင္းနဲ႕ ကမာၻတစ္ခုစီ ျခားခဲ့ပါၿပီ…။ အဆံုးမရွိတဲ့ စၾကာ၀ရာထဲမွာ တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ မင္းနဲ႕ ျပန္ဆံုေတြ႕မွာပဲလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ ေနခဲ့ မိတဲ့ငါ့ကို ေက်းဇူးျပဳ၍ “အရူး” ဟုေခၚပါ…။ အဲဒီ့စကားလံုးဟာ မင္းေပးခဲ့တဲ့ သစ္သီးတစ္လံုး ထက္ပိုၿပီး ငါ့ကို ခ်ိဳျမိန္ေစပါတယ္…။

ဒီတံခါးကေန ထြက္ခြာသြားၿပီးတဲ့ေနာက္ အျခားတစ္ဖက္မွာ မင္းဘ၀ကို အသစ္စတင္ပါ…။ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုးမွာ တိတ္ဆိတ္မွဳေတြဟာ ျပင္းထန္စြာေပါက္ကြဲေနပါတယ္…။ ငါ့ရင္ခြင္တစ္စံုကလြဲၿပီး အရာရာ ၿငိမ္သက္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ မင္းရဲ႕ဒီတံခါးေပါက္က ထြက္ခြာသြားမယ့္ တစ္ခန္းရပ္ ျပဇာတ္တစ္ခုအတြက္ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာ ေပးေနၾကတာလား…? ဒါမွမဟုတ္ ဘာမွမေသခ်ာတဲ့ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ တစ္ခုခုကို ေသခ်ာဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ င့ါကိုဘဲ ေလွာင္ေျပာင္ ေနၾကတာလား…? မင္းခ်န္ထားခဲ့လို႕ ငါေနခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး မိန္းကေလး…။ မင္းထြက္သြားဖို႕ ငါေနခဲ့ေပးတာပါ…။ မင္းရဲ႕ ဒီအခန္းကို စြန္႕ခြာမယ့္ ေနာက္ဆံုး ေျခတစ္ လွမ္းကို ရဲ၀ံ့စြာလွမ္းလိုက္ပါ မိန္းကေလး…။ ဒါဟာမင္းအတြက္ ငါ့ရဲ႕ လက္ေဆာင္ပါဘဲ…။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မင္းေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာေတြ ျဖစ္မလာခဲ့ရင္…။ ဒါမွမဟုတ္ ခိုနားစရာ ေနရာတစ္ခု အေရးတစ္ၾကီး လိုအပ္ခဲ့ မယ္ဆိုရင္ေတာ့….။ ဒီတံခါးရဲ႕ ေသာ့ဟာ မင္းဆီမွာ ရွိပါတယ္…။ ဒါဆိုရင္ ဒီတစ္ေခါက္ မင္းလာတဲ့အခါ တံခါးေခါက္စရာ မလိုေတာ့ ဘူးေပါ့ကြာ…။

ဇာတ္သိမ္း

ကြ်န္ေတာ္ထုိင္ေနဆဲပါ….။ ဒီလိုပါပဲ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ေတြလည္း လြင့္ေျမာေနဆဲပါ…..။
p.s- အျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးဟာ မေန႕ကျဖစ္ခဲ့တာဆိုရင္ေတာင္မွ ငါ့အတြက္ေတာ့ ေနာက္က်လြန္းပါတယ္။

21 comments:

စိုးထက္ - Soe Htet ! said...

ဒီေန႕ ပဲ ျဖစ္လိုက္ပါ ... အဆင္ေျပပါေစ ဗ်ိဳ႕ :D

Winkabar said...

ျဖစ္ျပီးမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲအစ္ကုိ။
စစခ်င္းကတည္းက မ၀င္ခုိင္းခဲ့ရင္ျပီးေရာေနာ္။
ပံုေဖာ္ထားတာေလးေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ အစ္ကုိ။

ေႏြမုန္တိုင္း said...

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ရည္ရြယ္သလို ပဲဗ်ာ ။ ထပ္တူ ခံစား ရတယ္။ ထိတယ္။

HEARTMUSEUM said...

“အရူး” ဟုေခၚပါေစေတာ့.....
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ဆိုတဲ့ ပန္းပြင့္ေလး ညိႈးႏြမ္းသြားေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိဥာဥ္ေတြ ခ်စ္ကူဆီသို႔ လြင့္ေျမာေနဆဲပါ…

JuNge said...

Heartbreaking....

It is always easy to read somebodyelse's article.

But the question is
~ Do people see his Cry?
~ For those Words he gave birth from the deepest part of his Heart?
~ For those Emotions drizzling in his Eyes?
~Most of all Does She know him At All????

BLANK PAPER said...

ကြ်န္ေတာ္ရင္ခြင္ကို အငွား၀င္ခုန္ေပးသလိုပဲ..ဒါေပမယ့္
အိမ္မက္ပဲျဖစ္ပါေစေတာ့..

တာရာငဘ said...

ေကာင္မေလးက၀င္လားၿပီးၿပန္ထြက္သြားတယ္ဆိုေတာ႔
ေကာင္မေလးကဘာေတြကိုစိတ္အလိုမက်ၿဖစ္သြားတာ
လဲမသိဘူး။ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္းအဲလိုမ်ိဳးထပ္ထူခံစားဖူးပါ
တယ္။ကြ်န္ေတာ္တို႔ေယာက်ာ္းေလးေတြပဲလိုအပ္တာ
လား၊မိန္းကေလးေတြဘဲလိုအပ္တာလားဆိုတာေလးဆို
တာကစဥ္းစားစရာကၿဖစ္လာတယ္.။"ကြ်န္ေတာ္လည္း
ထိုင္ေနဆဲပါပဲ၊စိတ္ေတြကေတာ႔ပ်ံလြင္႔ေနဆဲပါပဲ။"

~J-Quen~ said...

ေရးထားတာ တကယ္ေကာင္းတယ္

ႏွံေကာင္ said...

ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့မိလို႔ ေက်းဇူးျပဳ၍ အရူးလို႔ ေခၚပါ .. အရမ္းၾကိဳက္တယ္ ...

ႏွံေကာင္ said...

ရွိခဲ့သမွ် အမွတ္တရေတြ တခုမွေမ့မရလို႔ .. သမိးကိုလည္း အရူးလို႔ ေခၚပါဗ်ာ .. <ေၾကာ္ျငာ၀င္တာ>

Yan said...

Wow! What a nice post! No wonder you have got a lot of comments for this post.

Bravo!

မြန္ဂိုင္း said...

အေတာ္ထိတဲ့ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ပဲ။ ဂြတ္တယ္ဗ်ာ ... အကို႔လို ေရးတတ္ခ်င္လိုက္တာ ..

ႏွင္းပြင့္ျဖဴေလး said...

၀ါးးးးးးး မိုက္တယ္
အေရး အသားနဲ႔ အဖြဲ႔ အႏြဲ႔ ေတြက
ဂြတ္ထ ဂြတ္ထ ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္

ein said...

I like this post ! :)

Anonymous said...

စစ္တုရင္ ထိုးတာ အေသးစိတ္လာဖတ္တာ။ ဟိုးအရင္က ခဏခဏ ကစားျဖစ္ေပမဲ့ မကစားျဖစ္တာ အသက္ တစ္၀က္ရွိၿပီေလ။ အေသးစိတ္ မပါဘူးေနာ္။ ဘယ္လို ဘယ္လို ေရႊ႕တယ္ဆုိတာေပါ့။ :)
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

ေအးခ်မ္းသူ

ကၽြန္ေတာ္ဘာလဲ said...

NIc3 POst !
i wAnn CaLL u aYuu ..
:P
cOz
အဆံုးမရွိတဲ့ စၾကာ၀ရာထဲမွာ တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ မင္းနဲ႕ ျပန္ဆံုေတြ႕မွာပဲလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ ေနခဲ့ မိတဲ့ငါ့ကို ေက်းဇူးျပဳ၍ “အရူး” ဟုေခၚပါ…။
i aLso aYuu.. same to u . .

angela said...

:O omg!It's so beautiful...Did u actually write it???Ifelt like I was that guy when I read this!It's amazine

ညမီးအိမ္ said...

အစ္ကိုစာကိုဖတ္ၿပီးကြ်န္ေတာ္ ခံစားရတယ္ဗ်ာ။ အစ္ကိုအၿဖစ္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္အၿဖစ္ကတူတူပဲဗ် နဲနဲေလးေလာက္ပဲကြာတယ္။ ခံစားခ်က္တူတဲ့လူအခ်င္းခ်င္းကြ်န္ေတာ္နားလည္ပါတယ္ဗ်ာ

putoo said...

အဆံုးမရွိတဲ့ စၾကာ၀ရာထဲမွာ တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ မင္းနဲ႕ ျပန္ဆံုေတြ႕မွာပဲလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ ေနခဲ့ မိတဲ့ငါ့ကို ေက်းဇူးျပဳ၍ “အရူး” ဟုေခၚပါ…။
အရမ္းမိုက္တယ္၊၊ၾကိဳက္တယ္ ဗိ်ဳ.

ေမာင္မ်ိဳး said...

ခံစားခ်က္ေတြ ေပ်ာ္၀င္သြားတယ္ အခ်စ္သစ္သီေလးတစ္လံုေၾကာင့္ ခံစားရလိုက္ရတဲ့ က်ေနာ္ဆိုေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ သနားစရာ း)
“အျခားတစ္ဖက္မွာ မင္းဘ၀ကို အသစ္စတင္ပါ”
ဆိုျပီး သူမကို အားေပသလို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေကာ ဘ၀အသစ္စတင္ျပီး အခ်စ္သစ္ပင္သီအသစ္တစ္လံုး ရွာေဖြၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေကာ .................။

witnyin said...

KO BLACK DREAM ေရ... ဖတ္ေလဖတ္ေလ ေလးစားလာေလပဲ....